Foo Fighters at Milton Keynes
My name is Asa!
Zaterdag in de vroege ochtend is ons 2de nachtuiltje komen aanvliegen.
… been a busy while.
… wat langer aan ‘t verbouwen geweest dan voorzien (nog maar een goei drie weken terug thuis) …
… en nu aan t wachten op de geboorte van mijn dochter (nu 5 dagen over tijd) …
Veel te vertellen, bvb, dat ik naar de Queens en naar Primus ga in de AB. En naar de Foo Fighters in de UK. Dat ons verbouwing nog niet afgewerkt is, maar wel al super cool is. Dat Finn hilarisch is (duh)…
Ik ben terug… maar wie weet voor hoelang 
zonder photoshop
Gisteren wat foto’s gaan nemen van een optreden van Flago. Een beetje gepruts met mijn fototoestel levert soms wel een cool effect op.
Verbouwingen 24&25 september
Verbouwingen, here we go again…
SDcard crash
Crash van een datadrager en geen backup hebben… ik dacht dat het me nooit zou overkomen, helaas… the time has come. Het file-systeem microSD kaartje van mijn telefoon is op een of andere manier corrupt geraakt. Bye bye freeware apps (lees : pocketLemmings, pocketUNO, pipes), allemaal niet erg. Maar ook, bye bye GSM foto’s en filmpjes… aaargh!
Op het net zijn er allerhande betalende tools beschikbaar om data van een SDcard te recoveren, bvb F-Recovery en CardRecovery. De free versies van deze software gaven alvast hoop want hiermee kon ik de data toch al zien, helaas niet recoveren… dat is betalend. Toen kwam ik terecht bij PhotoRec – Digital Picture and File Recovery. Free open-source tool. Geen fancy interface maar een stokoude dos-style menu (dat noemen ze dan “vintage” zeker). Hey, who cares als het mijn foto’s kan restoren?! Tooltje werkt dan nog eens fantastisch! 190Mb aan foto’s, filmpjes en andere troep op minder dan een kwartier, ferm!
De ganse boel laten restoren, een format van mijn microSD kaartje en we zijn weer vertrokken. En wat hebben we geleerd? Backups nemen Piet, backups nemen…
Little drummer boy
Finn zijn open sollicitatie voor de ritmesectie : movie (32Mb!)
Het gaat goed met Orbis
Met vorige vrijdag reeds ons 4de optreden van dit jaar zitten we al ver boven het gemiddelde van de voorbije… bwa 4 jaar… en er mogen altijd nog optredens komen want, al zeg ik het zelf, we zijn in grote form…
Het optreden in Grotenberge (13-03) was een semi-jubileum concert. 10 jaar Orbis moest gevierd worden met een vrij uitgebreide set, inclusief twee oude nummers, enkele covers (waaronder Territorial Pissing met good old Sander on vocals) en godbetert een nieuw nummer. De arm der wet wel even op ons dak gekregen (niet onbegrijpelijk om heel eerlijk te zijn) maar uiteindelijk de set toch volledig kunnen afwerken.
StockWood in Denderleeuw (24-04) was veel te vroeg om goed te zijn (15u), maar was wel lekker scheuren tegen 122db. Snaar af tijdens Screamager en bijgevolg nog eens op m’n oude Yamaha moeten spelen. Geef mij toch maar een long-scale bas… dit voelde echt gelijk zo een GuitarHero gitaartje. Voor de rest was het vooral een pijnlijke confrontatie met mijn leeftijd… ik was zéker dubbel zo oud als de gemiddelde toeschouwer. Help!
RepetitiekotRally in JH Ypsilon (30-04) was ons 8ste optreden georganiseerd in of door den Ypsilon. Concept was echt super: 4 groepjes die strijden voor een repetitiekot. Uiteindelijk ging het tussen Orbis en Eosine… en besliste een Thunderdome sticker en een dichtende drummer over het kot… in het voordeel van… Eosine. Het is hun van harte gegund! Ik was zelf super content om Eosine nog eens aan ‘t werk te zien en blijkbaar was het een wederzijds gevoel Ik loop nu wel al 5 dagen met She’s taking it back (of hoe heet dat nummer) in m’n hoofd. De intentie om komende zomer nog eens samen te spelen is er… nu nog omzetten in een echt optreden. Iemand interesse?
Ook leuk aan dit optreden was het juryverslag :
Over je eigen weg vinden gesproken… deze heren hebben hun 10-jarig jubileum al achter de rug maar in hun set was geen spoor van routine te bespeuren. De ritmesectie stond als een huis en dat maakt de job van de zanger/gitarist er alleen maar aangenamer op. De man deed het met bezieling en het was goed hoorbaar dat die zangstem bij een niet nader genoemd knapenkoor is geboetseerd. Een dubbele drumsolo in de slotfase zorgde voor de nodige animo, met dit trio zouden de andere bands niet snel klaar zijn.
Rest alleen nog de vraag… heeft er iemand een repetitiekot op overschot?
Manticore18…. of darkness!
Het voorbije weekend me nog eens kunnen uitleven op Manticore als Abakosj Dorstojevski met mijn Kozakski brethern in Mythandir. Indien je nu raar opkijkt en zoiets hebt van “he’s going cou-cou’… zoek dan even verder op deze blog naar een post over LARP.
In tegenstelling tot Saga zit ik op Manticore niet in de keukenploeg. Mijn popje is de justikov ofte diegene die ervoor zorgt dat rechten en godsdienst nageleefd worden en zorgt voor de politieke relaties. Aangezien ik out-game niet 100% op de hoogte ben van de onderlinge verstandhouding tussen verschillende volken en landen staat Victor Nikolaev (aka McRotther) met bij in deze taak. Andere oud-bekenden : Dsjakosh (aka Wolfeyes) en Volk (aka Fastjack, maar niet aanwezig dit weekend). Ons groepje ongeregeld werd aangvuld met oa Father Mosh (veteraan en creatief met songteksten), Youri (trouble magnet), Grisha (prince of darkness maar helaas RIP), Ivan (RIP), Klapni (RIP) en natuurlijk ons matroesjka (en link met de Lachende Dame) Yulia aka Woord. Onze vertegenwoordiger in de keuken is Tarmac, ook bekend als Doktor Pepper en tweelingsbroer van Jermak uit Manti13.
Om een paginalang relaas kort te houden, in het voorbije weekend zijn we na een resem omzwervingen erin geslaagd om een portaal te openen naar een andere stad/wereld. Helaas ten koste van wat medestanders. De Kozakken hebben uiteindelijk de grootste schade geleden met 3 doden. Het beste en coolste stuk uit het ganse weekend was de council of elder over de verhuis van de kozakken en de inplanting van new-kozakstan op de kaart. De vraag is of er uiteindelijk hiermee nog iets gedaan zal worden aangezien we niet langer op Mythandir zitten…
…to be continued ergens eind dit jaar…
links :